En we leefden nog woest en gelukkig

  • 14:30 uur
  • 16:30 uur
  • Tuinindestad, Groningen
  • HANNN

Marian Donner in gesprek met Daan Bultje

‘Als de wereld je blijft vertellen dat je niet goed genoeg bent, niet gezond, glad, fit, productief, positief of zen genoeg, wordt het tijd je af te vragen wat er in godsnaam is misgegaan in die wereld.’ Zo staat het met vette letters op de binnenkaft van het ‘Zelfverwoestingsboek’ van Marian Donner. Dat dwingt tot lezen. Sterker nog, dat dwingt tot reageren, nog voordat je het boek hebt gelezen. Eindelijk iemand die de gezondheidswaan probeert om te keren. Wat is een leven zonder ‘stinken, drinken, bloeden, branden & dansen’? Een leven dat niet geleefd is?
Ondertussen werkt het Healthy Ageing Netwerk Noord Nederland (HANNN), vanuit Groningen met veel inzet en passie aan onze levensstijl. Eten, bewegen, techniek, alle middelen worden beproefd om ons gezonder oud te laten worden. Met veel succes, want in september ontving het HANN uit handen van de Europese Commissie een Certificaat van Excellentie voor haar werk. Wat kan erop tegen zijn oud te worden, zonder alle ongemakken die daarbij horen? En heeft iedereen daarin niet een eigen verantwoordelijkheid?

Al het persoonlijke is politiek
Misschien is het daarom goed wat dieper in de context achter het Zelfverwoestingsboek van Marian Donner te duiken (want nee, ze is geen losbol). Ik citeer uit de recensie op ‘Tzum’:  “Ze beschouwt de uiteenlopende adviezen, gidsen en therapieën, die mensen van stress, angsten, neerslachtigheid en depressies af moeten helpen en aan moeten zetten om braaf en gezond te gaan leven, sporten en altijd lachen, juist de oorzaak van heel veel ellende. Welbeschouwd zijn dat, zo laat ze doorschemeren, de methoden van een pervers maatschappelijk en economisch systeem, dat iedereen wil inkapselen en onschadelijk maken. Laten we er niet omheen draaien, dat systeem heet kapitalisme en de huidige verschijningsvorm natuurlijk neoliberalisme.” Boem. We waren het bijna vergeten, maar al het persoonlijke is politiek, en misschien uw hang naar een fantastisch, smetvrij leven dus ook? We leiden collectief aan een überich-syndroom, en lijden onder ons falen. Daar kan geen sportschool tegenop.

Over de sloot
Stel dat we de normen wat omlaag schroeven, dat we elkaar wat vaker vertellen dat elk leven een worsteling is, vallen en opstaan. Zouden we dan niet wat eerder over de sloot durven te springen? Is het niet beter om met zijn allen aan de overkant van de sloot te staan om iemand uit die sloot te trekken, als het misgaat in plaats van iemand een polsstok te geven om hem vervolgens in zijn eentje over die sloot te duwen, naar een overkant waar alleen maar winnaars verder rennen? Misschien wat teveel beeldspraak, maar mooi, als het gesprek vanmiddag gaat over stress, als collectief gevolg van onze prestatiemaatschappij, een politiek gedreven paradigma. Niks eigen schuld, dikke bult. Kortom, een Vrolijke Middag voor Happy Losers. 
Toegang is gratis. Aanmelden kan via onderstaand formulier. Let op, er is beperkt plek. 

Meld je nu aan! Voor een goed gesprek over 'Zelfverwoesting'

Aandachtsgebieden

Healthy Ageing Network